Grip op Graves groeien – Microstappen

Dagritme helpt om je lichaam weer voorspelbaarheid te geven. Overgangen, uitgebreide rust en Start-Stop helpen om belasting beter af te ronden en minder spanning mee te nemen naar het volgende moment. Maar uiteindelijk ontstaat een nieuwe vraag:

Hoe kom je weer vooruit?
Veel mensen met Graves blijven hangen tussen twee uitersten. Ze blijven zo voorzichtig dat hun belastbaarheid nauwelijks groeit, of ze willen te snel weer terug naar hun oude leven en krijgen opnieuw een terugslag. Microstappen vormen de brug tussen beschermen en herstellen.

Belastbaarheid is niet wat je kunt
Bij herstel van Graves is het verleidelijk om belastbaarheid af te meten aan hoe een activiteit voelt. Dat is vaak misleidend. Je kunt tijdens een wandeling, een gesprek of een middag weg het gevoel hebben dat het prima gaat. Pas uren later of de volgende dag laat je lichaam zien dat het die belasting toch nog niet volledig kon verwerken. Daarom is belastbaarheid niet hetzelfde als wat je tijdens een activiteit kunt. 

Belastbaarheid is niet wat je tijdens een activiteit kunt. Belastbaarheid is wat je lichaam daarna ook kan verwerken zonder ontregeld te raken. Juist die reactie achteraf bepaalt of een stap passend was.

Herstel is wennen aan prikkels
Bij de eerste groeistappen gaat het niet in de eerste plaats om conditie opbouwen of sterker worden. Je lichaam moet eerst weer leren omgaan met iets meer prikkels. Iedere kleine uitbreiding is een nieuwe prikkel. Pas wanneer je zenuwstelsel, spieren en andere herstelsystemen die prikkel zonder problemen kunnen verwerken, wordt die stap onderdeel van je nieuwe belastbaarheid.

Daarom lijkt een uitbreiding van twee minuten wandelen of vijf minuten langer bezoek misschien klein. Toch vraagt ook zo'n kleine verandering aan je lichaam om zich opnieuw aan te passen.

Herstel begint dus niet met trainen
Herstel begint met wennen aan een iets grotere belasting.

Begin met wat je weer wilt kunnen
Microstappen werken het beste wanneer je begint met een doel dat voor jou betekenis heeft. Niet:
– Ik wil weer zijn zoals vroeger.

Maar bijvoorbeeld:
– Ik wil een uur met mijn familie kunnen doorbrengen.
– Ik wil rustig boodschappen kunnen doen.
– Ik wil weer een verjaardag kunnen bezoeken.
– Ik wil een middag naar een museum.
Vanuit dat doel bepaal je welke kleine stappen daarbij horen. Je bouwt dus niet terug naar je oude leven, maar vooruit naar een leven dat past bij wie je nu bent en wat voor jou belangrijk is.

Eén stap tegelijk
Verander steeds maar één onderdeel tegelijk. Bijvoorbeeld:
– Twee minuten langer wandelen;
– Eén extra krachtoefening;
– Vijf minuten langer sociaal contact;
– Eén kleine huishoudelijke taak erbij.
Wanneer meerdere dingen tegelijk veranderen, weet je achteraf niet waarop je lichaam reageerde. Een stap is niet geslaagd omdat hij één keer lukte. Hij is geslaagd wanneer hij onderdeel is geworden van je gewone leven en geen extra herstel meer vraagt.

Laat je lichaam het tempo bepalen
Bij Graves herstellen verschillende systemen niet altijd tegelijk. Je schildklierwaarden kunnen verbeteren terwijl spieren, slaap, conditie of het zenuwstelsel nog achterlopen. Daarom bepaalt niet je motivatie hoe groot de volgende stap wordt. Je lichaam bepaalt het tempo. 

Vraag jezelf daarom niet alleen af: "Kon ik dit?"
Vraag vooral: "Kon mijn lichaam dit ook verwerken?"
Kijk daarbij naar de uren en dagen erna. Blijft je systeem rustig? Slaap je normaal? Voel je de volgende dag nog steeds ruimte? Of ontstaat juist onrust, vermoeidheid of een vertraagde terugslag? Die reactie vertelt veel meer over je belastbaarheid dan hoe de activiteit zelf voelde. Je bouwt niet op om meer te kunnen. Je bouwt op zodat je lichaam iets meer kan verwerken. Pas daarna kun je ook meer doen.

Eerst laten landen
Een nieuwe stap hoeft niet direct weer groter te worden. Herhaal dezelfde uitbreiding totdat die vanzelfsprekend wordt en geen extra herstel meer vraagt.Pas dan is die activiteit onderdeel geworden van je nieuwe belastbaarheid. Van daaruit ontstaat ruimte voor de volgende stap.

Klein voelt langzaam, maar is vaak sneller
Microstappen voelen soms overdreven voorzichtig. Toch zijn ze vaak de snelste weg vooruit. Iedere terugslag kost tijd, herstelruimte en belastbaarheid. Wie steeds net iets te grote stappen zet, blijft zichzelf opnieuw overbelasten. Daardoor gaat veel energie verloren aan herstellen van de terugslag in plaats van aan werkelijk vooruitgaan.

Een kleine stap die blijvend lukt, brengt je uiteindelijk verder dan een grote stap die steeds moet worden teruggedraaid.

Microstappen zijn persoonlijk
Er bestaat geen standaardprogramma. Iedereen heeft andere doelen en een andere uitgangssituatie. Daarom bouwt iedereen zijn eigen leven stap voor stap op.

Van microstappen naar grotere stappen
Deze microstappen zijn alleen de eerste groeifase. Later worden de stappen vanzelf groter. Op een gegeven moment bouw je geen twee minuten wandelen meer op, maar een middag weg, een werkdag of een vakantie.

Plaats binnen Grip op Graves
Dagritme beschermt de basis.
Dagritme en stress helpen wanneer spanning het fundament onder druk zet.
Taak > uitgebreide rust biedt extra herstelruimte wanneer een gewone overgang niet genoeg is.
Start-Stop helpt het lichaam weer beter afronden en schakelen.
Microtaken ondersteunen dat proces in het dagelijks leven.
Groeien bouwt vervolgens de belastbaarheid stap voor stap weer op. 

Grip op Graves begint met beschermen. Uiteindelijk gaat het om groeien. Niet zo snel mogelijk, maar stap voor stap op een manier die je lichaam ook werkelijk kan verwerken.