Hoe de nieuwe piano bijdraagt aan mijn herstel

Onze nieuwe piano draagt op een onverwachte manier bij aan mijn herstel. Het instrument heeft drie manieren waarop mijn partner erop kan spelen. Met snaren, zoals een klassieke piano. Met een koptelefoon, zodat de muziek alleen voor de speler hoorbaar is. En met regelbare transducers, waarbij het geluid via trillingen wordt doorgegeven.

Voor mijn partner is het vooral een instrument om te spelen. Voor mij is het meer dan dat. Muziek is prachtig, maar mijn zenuwstelsel kan prikkels soms moeilijk verwerken. Geluid via de snaren kan dan te heftig zijn.

Daarom stemt hij zijn keuze af op mij. Met de koptelefoon speelt hij vaak als ik beneden op de hometrainer zit. Met de transducer kiest hij voor een zachte manier van geluid als ik boven aan het sporten ben. Zo kan hij spelen, en kan ik tegelijk in rust bewegen. Als ik er niet ben, gaat hij voluit met de snaren.

Het raakt me hoe vanzelfsprekend dit is geworden. Samenleven met herstel van Graves vraagt soms creativiteit, maar het kan ook zo simpel zijn. Drie manieren van muziek maken, en telkens kiezen wat bij de situatie past.

En mijn aandeel? Ik zoek een rustig plekje buiten de deur als de pianostemmer komt.

Herstel van Graves gaat dus ook over de omgeving en de mensen om je heen. Voor mij betekent dat een piano met meer mogelijkheden, een partner die afstemt en mijn eigen, bescheiden bijdrage.