Oordopjes buiten, stilte binnen

Er zit een groot verschil tussen rust nemen en je systeem leren omgaan met prikkels. Bij herstel van Graves heb ik gemerkt dat ik allebei nodig heb. Binnen wil ik echte rust. Buiten wil ik kunnen blijven bewegen en opbouwen, maar dan zonder dat mijn systeem direct overloopt. En precies daar zijn mijn oordopjes en koptelefoon een rol gaan spelen.

Binnen gebruik ik mijn Bose koptelefoon. Niet voor muziek, maar voor stilte. Huishoudgeluiden kunnen bij mij ongemerkt spanning opbouwen. Het zijn vaak kleine dingen die je nauwelijks bewust registreert, maar waar je lichaam wel op reageert. Met de koptelefoon valt dat weg. Niet een beetje, maar echt weg. En dat maakt dat mijn lichaam iets kan wat anders lastig is: volledig tot rust komen. Niet half, niet nog een beetje alert, maar echt uit.

Buiten werkt dat anders. Daar wil ik niet afgesloten zijn. Ik wil juist naar buiten kunnen, lopen, zitten en aanwezig zijn. Maar zonder hulpmiddel merkte ik dat geluiden zoals wind, verkeer en stemmen soms toch te veel zijn. Niet altijd zichtbaar, maar mijn systeem gaat er wel op aan. Daarom heb ik oordopjes gekocht van Sony. Niet om alles weg te halen, maar om het zachter te maken.

Daarvoor had ik ook oordopjes om mee te lopen, zoals Loop. Die dempen geluid, maar dat gaf bij mij een ander effect. Het geluid wordt wel minder, maar ook vlakker en anders. En juist daardoor merkte ik dat ik meer ging luisteren. Of ik niets miste, of er toch iets gebeurde. Mijn aandacht ging niet omlaag, maar juist omhoog. Dat maakte het voor mijn systeem uiteindelijk minder prettig.

Met de oordopjes van Sony is dat anders. Het geluid blijft natuurlijker. Ik hoor nog steeds wat er gebeurt, maar zachter en minder scherp. Daardoor hoef ik niet actief te controleren of ik iets mis. Mijn systeem kan het meer loslaten. Dat verschil is subtiel, maar in de praktijk groot.

Met deze oordopjes blijft alles er nog. Ik blijf verbonden met mijn omgeving, maar het komt rustiger binnen. Minder intens, minder direct. Daardoor blijf ik langer stabiel en hoef ik minder te herstellen achteraf. Ik kan buiten zijn zonder dat het meteen te veel wordt. Het is geen stilte, maar een soort verzachting.

Voor mij zit hier een belangrijk verschil. Ik gebruik oordopjes niet om prikkels te vermijden, maar om ze te doseren. Zonder oordopjes gaat mijn systeem op dit moment nog te snel over zijn grens en leer ik eigenlijk alleen dat het te veel is. Met oordopjes blijft het onder die grens en kan mijn systeem wennen. Er ontstaat ruimte om op te bouwen. Het verschil tussen overbelasting en training zit soms in iets heel kleins.

In het begin dacht ik dat het onhandig zou zijn om steeds iets in te stellen of aan te passen. Maar in de praktijk werkt het eenvoudig. Ik zet ze in, kies een stand die goed voelt en laat het daarbij. Tijdens het lopen blijf ik gewoon lopen. Het vraagt geen aandacht meer.

Wat voor mij werkt, is juist de combinatie. Binnen de volledige rust met mijn Bose koptelefoon. Buiten de oordopjes van Sony om de scherpe randjes eraf te halen. Niet alles hetzelfde maken, maar het verschil benutten.

Het is geen groot of spectaculair hulpmiddel, maar wel iets wat dagelijks verschil maakt. Ik merk minder overprikkeling, meer controle en minder terugslag na iets simpels als een wandeling. Misschien nog wel belangrijker is dat ik niet meer hoef te kiezen tussen alles vermijden of erdoorheen gaan. Er zit iets tussenin.

Herstel van Graves zit voor mij vaak in dit soort kleine schakels. Niet groots en ingewikkeld, maar precies genoeg om mijn systeem mee te krijgen. Mijn koptelefoon geeft me echte rust. Mijn oordopjes geven me ruimte om te blijven bewegen. En samen maken ze iets mogelijk wat daarvoor lastig was: herstellen en opbouwen tegelijk.