Waarom ik bij bloedprikken afwissel tussen links en rechts

Bloedprikken hoort erbij als je Graves hebt. Ook voor mij komt het geregeld terug. De stappen die je doorloopt, zijn bijna altijd hetzelfde: briefje inleveren, opzoeken in de computer, stickers printen, buisjes pakken, arm afbinden, ader zoeken, prikken, buisjes vullen, gaasje erop, checken of het bloeden gestopt is, pleister erop en klaar.

Toch probeer ik er steeds bewust mee om te gaan. Ik maak de afspraak meteen nadat ik heb doorgekregen wanneer het volgende contact met de internist is. Dan kan ik voor bloed prikken meestal kiezen voor mijn vaste tijd: vijf voor half twaalf. Voorspelbaarheid is prettig voor mij tijdens herstel.

Ik laat afwisselend de ene keer in mijn linkerarm prikken en de andere keer in mijn rechterarm. Niet omdat dat altijd nodig is, maar omdat het voor mij prettig voelt om niet steeds dezelfde plek te gebruiken. Ik vind het aardig voor mijn lijf als de belasting verdeeld wordt over beide armen. Ik zet het meteen erbij in de agenda bij de afspraak welke arm die keer aan de beurt is.

Het klinkt klein, maar voor mij voelt dit als respectvol omgaan met mijn lijf. In plaats van het klakkeloos te ondergaan, zoek ik manieren om het zo licht mogelijk te maken.

Herstel bij Graves betekent voor mij ook: aandacht hebben voor de kleine dingen. Zelfs bij bloedprikken. 

👉 Meer over  herstel lees je via de overzichtspagina Herstel.